شنبه 1387/12/24
من از تو زاییده شدم،چونانکه باران ها از اقیانوس
فیلم های عاشقانه را همیشه دوست داشته ام.فیلم های عاشقانه اگر چه گاهی در فیلم نامه بسیار ضعیف است اما اگر خوب ساخته شود چیز های زیادی در بطن خود دارد.فیلم های دراماتیک معمولا با زندگی آدم هایی شروع می شود که قرار است عاشق هم شوند...ویژگی هایشان...مشکلاتشان،پس یک ژانر اجتماعی محض است.قهرمانان فیلم عادی ترین انسان ها هستندکه نه به خاطر هوششان و نه به خاطر قدرت سیاسی –مالی،در قسمتی از ماجرا قرار گرفته اند.دو طرف ماجرای عاشقانه بعد از مدتی شروع به رویا پردازی می کنند.تخیل همان چیزی است که از طرف مقابل قهرمان می سازد و بعد باید برای به دست آوردن این قهرمان ساخته ی ذهن جنگید.پس فیلم های درام دارای ته مایه ی تخیلی و جنگی محسوس نیز هست.بخش ترسناک ماجرای عاشقانه این است که همیشه یکی جلو می رود ویکی عقب می ماند...یکی می میرد و دیگری زنده است .یکی عاشق تر و آن یکی فارغ تر است و آخر سر هم همیشه یکی تنها می ماند و بخش کمدی ماجرا اینجاست که فیلمهای عاشقانه با وجود نشان دادن دردها و غم ها،هیچگاه عبرت دهنده ساخته نمی شوند.
* * *
فیلم های عاشقانه در همه جای دنیا یکی است....درست مثل ماجراهای عاشقانه،مثل حرف های عاشقانه.و ما باز هم عاشق می شویم...ادامه می دهیم....سختی می کشیم...می جنگیم....بغض می کنیم.....از همه چیزمان می گذریم....چون عاشقی قشنگ ترین عادت دنیاست.
